سلام داراب
شناسایی فرهنگ داراب به قلم احمد وزین پور (اصطلاحات ، شعر محلی ، گویش هاو ...) 
قالب وبلاگ
پيوندهای روزانه
 
باسلام ، احمد وزین پور هستم . اهل داراب باتحصیل دررشته ادبیات فارسی خیلی علاقمند به لهجه شیرین مردم داراب .گاهی اوقات باکلمات بازی می کنم وآنهاراکنار هم می گذارم وبه آنها نظم می دهم تاشاید بتوانم به آنها بگویم "شعر" خیلی دوست دارم تا بتوانم فرهنگ زیبای مردم داراب بوسیله شعرهای دارابی به نسل جوان امروز معرفی کنم. مرحوم آزما درکتابی بنام "شهر من داراب" ازاین فرهنگ زیبا اشاره کرده ولی ازآنجائیکه چراغ عمر ایشان به خاموشی گرائید تصمیم گرفتم تا زمانیکه نفس درسینه جاریست این فرهنگ را احیاء کنم. چندسالی هست که این کار راشروع کرده ام وبه نظر خودم موفق بوده ام چون در هر مجلسی که این اشعار قرائت کرده ام مورد توجه جمع قرارگرفته ومراتشویق کرده اند .شعرهایی که تاکنون گفته ام برایتان معرفی می کنم وانشا ا... درهمین مجموعه آنها را به شما تقدیم می کنم.

۱-یادی ازقدیما ۲-ماه رمضون ۳-هنوز من یادم نرفته ۴- یادت میاد(خاطرات دوران انقلاب) ۵-چشمه گلابی ۶-دلم گرفته ۷-خاطرات باسوادشدن بی بی گل ۸-تابستان باممل۹- ریزگردها۱۰-سه راه حاجی زاغی۱۱- پَند وزین پور ۱۲- ریشمیزای قدیمی    

۱۳-عهد تیرکمون وشعرننه...  همچنین گویش های مردم داراب برای شما می نویسم، به اصطلاحات اشاره خواهم کرد،نفرین های مردم داراب ،دعاهای آنها ،اعتقادات وصدها مطالب دیگر ازجمله محله های قدیمی ومهمترازهمه شناسایی شهر داراب . به تشویقات گرم شما نیازمندم زیرا تشویق تنها اهرم شارژ برای یک نویسنده یا شاعر است.

ناگفته نماند که من هرگز به خودم لقب شاعر نمی دهم .چون شاعری کار بزرگی است ومن لیاقت آن را ندارم .

با اجازه شمابه یک مورد ازاعتقادات مردم داراب اشاره  می کنم .

"شوم غریبون زن ترزا زیر درخت سبز نبر که مزررت شه می رسه."

یعنی : هنگام غروب آفتاب زنی که تازه وضع حمل کرده نزدیک درخت سبز نباید ببرید چون موجب اختلالات روانی می گردد.

مابقی در روزهای آینده برایتان می نویسم. باتشکر - احمد وزین پور (مجید) 

[ چهارشنبه 29 خرداد1387 ] [ 16:54 ] [ احمد وزین پور ]
           شعر "بابا"بالهجه ی مردم داراب

                (بمناسبت روز پدر)

 او که خیلی با صفا  و مهربون  هس  بوآمه

 او که  همتش به  قد  آسمون  هس  بوآمه

 او که مثل  کوه  همیشه  استوار و  پایداره

 بهترین  رفیق  و  یار و همزبون  هس  بوآمه

 او که دست نازنینش  پر  پینه  هست ودرد 

 قامتش  ا  زیر  کار  مثل  کمون  هس بوآمه

 شکم  گوشنه ی   ما  نگاه  دساش  میکنه

 او که  دائم  سر  کار  برای  نون هس بوآمه

 باوضو هست ونمازش سر وختش می خونه

 او که جاش تو مسجدو فکر اذون هس بوآمه

 صاحب  کمــــال  و  دریـــای  بــــزرگ  همته

 او  که  غیرتش  شبیه  پهلوون   هس بوآمه

 اوکه غرق شادیه وختی که من دلم خوشه

 اشک شوقش مث دریاچه روون هس بوآمه

 اوکه وختی ناخوشم مثل بخاری می سوزه

 غم وغصش  اً  زمین  تا آسمون هس بوآمه

 مطمئن  باش  که  رفیق  با وفا خیلی کمه

 او که باوفا  تو  این  دور و  زمون هس بوآمه

 گوش بکن حرف "وزین پور" که صراحتاً میگه

 او که قدر و ارزشش خیلی گرون هس بوآمه

          ×××احمدوزین پور×××

[ شنبه 20 اردیبهشت1393 ] [ 23:31 ] [ احمد وزین پور ]
                                                  رباعی های دارابی

یادوختی که محبت تی دلامون خونه داشت            بادوبارون که می مد خیابونا رودخونه داشت

تیلیت کشک  و بادنجون  سر  ظهر  تاوسون           باخدا حالی میداد اگر کسی هندونه داشت

                                  ×××××××××××××××××××××

زندگی  ساده  ولی  پر  از صفا  بود  باخـدا             همه  یـی  رنگ و  دلا  پر  از  وفا  بود  با خدا

کی ماشین داشت کی خونش سنگ ونما            همه  قلبشون  پر از  شرم  و حیا  بود  باخدا

                                  ×××××××××××××××××××××

تاوسون وختی می شد ا ،گرما بریون می شدیم      کولرو پنکه واسپیلیت نداشتیم همه حیرون می شدیم

گرمای  خرما پزون  تـی  جنگ  آفتـــو تا پسیــــن      انگا  تـش  رو  سرمون  بود  مث   قیلـــون   می شدیم

                                  ×××××××××××××××××××××

صوب زود که خروس همسایمون خیلی می خوند      قوقولی قوقو   می کرد و  پرده ی   گوش  می پو کوند

پسر  بی ادب   ننه ی   علی  رو  پشت  بـــــون       یادته  با سنگ و شوت  چه جوری  کفتـر     می پروند

                                  ×××××××××××××××××××××

                                         احمد وزین پور(مجید) - فروردین 93

اصطلاحات ومعنی برخی کلمات:

وختی: وقتی /  تی: توی -داخل/    خونه: خانه /بادنجون: بادمجان /تاوسون :تابستان /

گرمای خرماپزون:گرمای شدید تیرماه / جنگ آفتو: برق آفتاب /انگا تش: انگار آتش/

مث :مثل -مانند/       صوب زود:صبح زود/      می پوکوند:آزار میداد /    پشت بن:پشت بام/

چوغ:چوب/      شوت: سوت/                      

[ دوشنبه 18 فروردین1393 ] [ 18:12 ] [ احمد وزین پور ]
                                            "عباس" شهیدی ازداراب

آتشی در پیش رو  بود  و  شبی  پر  ماجرا               ابر بود و یک شب تاریک بی چون و چــــــرا

سنگر از بوی خدا ، بوی حقیقت خو  گرفت                رفته رفته شب عبایش دامن ازگیسو گرفت

شاهد  مردان باغیرت  خدا  بود و خــــــدا                 قصه ی  این  ماجرا  بود از همه قصه جــدا

رقـص رگبار گلـوله ،رقـص نــــور جبهـــه بود                 رمز یامولا علـــی هم حال وشور جبهه بود

در دل شب یا علی گفتیم وعشق آغاز شد               نرم نرمـــــک روی ما درب بهشتی باز شد

نردبان  آسمان تا بیکــــــــــــــران  افراشتند                سـدی  گر  بین من وحق  بود را برداشتند

موج اخلاص وصفا دردیده شوری ناب داشت              کاروانش یک شهید ازشهرمن داراب داشت

آن شهید از روی اخلاص و وفا بر خاک خفت               یاعلـــی می گفت و یا زهــ‌ـرا و یا الله گفت

لحظه ای زانــــــو  زدم بر پیکــــــــر آن نازنین                آن شهیدی که فتاده همچو سروی برزمین

برگلوی خامشش یابن الحسن بودو حسین               روی پیشانی نوشته عاشــــق پیـــر خمیـن

چشمهایش هر دو  بیـدار  از تب دشت بلا                 آرزویش  عشــق بود و دیــــدن کرب و بـلا

صورت ماهش پر از گل واژه ی  لبخنــد شد                شـــــــاد بود  ازاینکه  او آزاد  ازهر بند شد

وه چه زیبا وقت دیدارش ،خدابا او  نشست                با تبسم درد دلها داشت او دراین نشست

با خـــدا راز عجیبی داشت چشمش باز بود                گوئیا حــرف از شهادت نقطـه ی آغـــاز بود

کوله باری از صـــداقت داشت آن بی ادعـــا                 گفتمش بهرم دعا کن ! گفت:"محتاج دعا"

پیکر  پاکش در آن لحظه چو عطـــر یاس بود                 نام زیبایش بگویم چیست؟"اوعبـــاس بود"

             ××××××××××احمد وزین پور ××××××××پائیز 92×××××××××××

[ شنبه 2 آذر1392 ] [ 20:45 ] [ احمد وزین پور ]
دانلود "شهرمن داراب"با صدای احمد وزین پور

Voice-0001.mp3 - 2.6 MB

[ شنبه 26 مرداد1392 ] [ 14:56 ] [ احمد وزین پور ]
ضرب المثل"فکرنان کن که خریزه آب است"مضمون شعریست به لهجه وگویش مردم داراب که به درخواست یکی ازدوستانم نوشته ام.

                       خربزه آب است!

خــربــزه  آوه  پسرجان  برو  فکـــــر  نــــــــون  بکن

کفتــر و  ق‍ُمـــری زیاده فکــــر  تیـــــرکمــــــون  بکن

 قدیما رفت که باصــــدتـومن بیـــری چی بـوسـونـی

همه  چی  گــــــرون شده فکــــر پـول کلـــــون بکن

شربت و آمپول  و دارو  همه  شیمیائیه  ضــــرر داره

بــــرو  فکـــــر لیمــــو عمــــــانی  و گــــوزبــــون بکن

هِل و دارچیـــن  و  نبات دارو  محلیـــه ، خــوبــــــــه

داخل غــــوری  چایی  یَی  کمی  زعفـــــــرون  بکن

تاوسون صفــــاداره برای مسافرت بیــــــــری شمال

عیدنوروز سفری به کیــش وقشــم ودرگهــــون بکن

 بعضیــا برای مســـافرت با شلـــوارک میــرن ســفر

شلوارک زشته برو فکری به حال شلوار کتــون بکن

باســـکول و ترازو  و کیلو  نبود  اون  قدیمــــــــــــــا

گاهـــی  ازچــارک  و وقه  یادی  از  قَپــــــــون بکن

کله پز  وختی  میخاس  شیردون و آو گوشت بذاره

شه می گفتیم کاسمون پر از  چِـــش  و زبون بکن

نکنه مثل "وزین پور"  بیشینی  یاد  قدیمــــا  بکنی

 قدیما  گذشته، فکــــــردوربیـــن  کنــــــون  بکن....

××××××اصطلاحات ومعنی لغات مبهم ××××××

دیه=دیگه/بیری=بروی/بوسونی=بخری/پول کلون=پول زیاد/غوری=قوری.

تاوسون=تابستان/درگهون=یکی ازمناطق تجاری جزیره قشم است.

چارک،وقه،قپون یاقپان=درگذشته ازجمله وسایل وزن کشی اجناس بود.

کله پز=یکی ازمشاغل گذشته وحال است/می خاس=می خواست.

بذاره=بگذارد/شه می گفتیم=بهش می گفتیم/چش=چشم گوسفند.

[ جمعه 25 مرداد1392 ] [ 17:8 ] [ احمد وزین پور ]
                                                     کاش می آمد!...

 "تقدیم به آنهایی که درانتظار ظهور ش سر رابه سجده  برده ودستهایشان به سوی خداست"

کاش امشب مهدی صاحب زمان می آمدش         کاش امشب نـــورچشم شیعیان می آمدش

کاش می آمد که  بزم  دل  چـــراغانی  کند           کاش امشب آن سُرور جــــاودان  می آمدش

کاش می آمد که تاامشب سحر گردد شبم           کاش آن مـاه  دل افــــــروز  نهان  می آمدش

کاش می آمد جهان روشن شود از  دیدنش          کاش امشب آن فــــروغ هرجهــان می آمدش

کاش می آمد ز  اوج  آسمانـــها  بر زمیـــــن          کاش امشب آن عقــــــاب آسمان می آمدش

کاش می آمد که تا درمان کند این جان و تن         کاش امشب شیشه داروی جــان می آمدش

کاش می آمد که  دست مهربانش  بر سرم          کاش امشب آن امام  مهــــــربان  می آمدش

کاش می آمد که بگشاید  زبــــــان از  رازهـا          کاش امشب  مهدی شیرین زبان  می آمدش

کاش می آمد که قبــــــــر مادرش پیدا  کنم           کاش امشب این زمان دراین مکان می آمدش

کاش می آمد که  فــــردایم  گلستانی  کند           کاش امشب عندلیب خوش بیان  می آمدش

کاش می آمد نــــماز صبح  من  باشد  امام           کاش امشب تاسـحر ، وقت  اذان  می آمدش

کاش می آمد "وزین پور "تاکنی جان درر هش        کاش امشب از مسیر جمکـــــران می آمدش

                *** به امید ظهورش صلوات***     احمد وزین پور  (14شعبان)

[ شنبه 1 تیر1392 ] [ 17:54 ] [ احمد وزین پور ]
برای تجلیل از مقام مادر این شعر رابالهجه ی شیرین مردم داراب سروده ام باعنوان:

                                     نـَنـَـه

او که مِهـــــــرش تی دلم قَد خدا هَس ننمه

او که اسمش دَم ساعت تی صدا هَس ننمه

او که مثل گُــــــل شکوفا میشَتو غُنچه میده

بوی عطــــــرش تا قیامت همه جا هس ننمه

من  خُــــــو   نیتونَم   که جبران مُحبَتش کنم

او که  مِهــــــــرش  قَدِ  صدتا  دنیا  هس ننمه

تا میگم حال خوشی من ندارم ســـــرم گیجه

میدتُم   گُوزَبون  و  فکــــــــر  دوا   هس  ننمه

میشینه  بالای  سَرُم  اشک  محبت می ریزه

او که دائم مُتَوسل اَ خدا برای شفا هس ننمه

تا میگم  گوشنمه  فوری  میداوه   نون   میاره

او که سُفره ی  دلش  پُر از صفـــا  هس ننمه

مهربونتر  از  ننه  هیشکه  تی  دنیــــــا  ندیده

او که  عاشـــق  بی عــار و  با وفا  هس ننمه

جانمــازش  مِث سفره ی   دلش  بازه  هَمَش

او  که  از  صُو  تا  پَسین  فکر دعا  هس  ننمه

برای  سلامتیم   نــــــذری  امام حسین  میده

او  که  شَمعِش  پای  مَنبرا   گـرا   هس ننمه

ماه محرم  که میشه  لباس  مِشکیم میشوره

او که فکر  روضـــــه  و ماه  عــــزا   هس ننمه

آرزوش  هَس که بَچا  بِفِرسَتَه  حَجــــــله خُونه

او که  فکر  مَشَدو   خونه ی   خدا  هس ننمه

دل مادر  مِثِ  شیشه  صافه خیلـــــــــی نازُکه

او که قَلبش  اَ  دورنگــــــی ها  جُدا هس ننمه

حرف  آخر  "وزین پور"  بکن  آویــزه ی  گــــوش

او که  مُحتــــــاج  مُحَبت  و  نِـــگا  هس  ننمه!   

****معنی کلمات واصطلاحات*****

تی دلم=تودلم/دَم ساعت=هرلحظه/میشَتو=می شود/

نَی تونم=نمی توانم/گوزبون=گاوزبان/هیشکه=هیچکس/

مِثِ=مثل،مانند/صُو تاپَسین=صبح تاعصر/گِرا=روشن/

حَجله خونه=خانه ی بخت/مَشَد=مشهد/

****تقدیم به همه ی مادران مهربان وعزیزانی که به مادرعشق می ورزند.مجیدوزین پور***

[ دوشنبه 9 اردیبهشت1392 ] [ 21:29 ] [ احمد وزین پور ]
                 شهرمن داراب

شهرمن شهریست مانند بهشت

بر جمالش این سُخَن باید نوشت

دربهارش رقص گلها دیدنیست

عِطر نارنجَش به حق بوسیدنیست

تربت این خاک ازجنس دعاست

شهرمن داراب از آنِ خداست

مردمانی باصفادارد درون سینه اش

ازمحبت عشق می بارد دل بی کینه اش

مهدنسابه ومُنتَسَب به شهر مجتبی ست

همه ازپیر و جوان خادم  آل مصطفی ست

گُنبد پیرمرادش که صفا می بخشد

حَرَم دِحیه وقاسمَش شفا می بخشد

چشمه ی  آب حیاتش به گلابی ماند

آبشاری ز فدامی  همه  را می خواند

زَمزَمِ  آب کتویه  رخ  دلبر  دارد

مسجدِ سنگی وآتشکده در بر دارد

مسجد جامع این شهر که دیدن دارد

وَصف  احوال  مَشاهیر  شنیدن  دارد

باغ ملی چو نِگینی ست به انگشتریش

از صفا  می برد  او  دل ز دل  مشتریش

خانه های گِلی  و خِشتی  میراث  کُهَن

یادگاریست  در این خاک  ز پیران  سُخَن

شَهر مردان غَیور  است به  هِنگام  نَبَرد

شَهر رزمنده  و جانباز  یکایک  همه  مَرد

 هرکسی زیوری بردست خودش می بیند

زیور شهر من  از پنبه  طلا  می چیند

روستازاده ی  ما زَرگر و گندم چو زَراست

هرکه گندم به زمین کاشت خدا را هنر است

ما بدین  شهر  وفادار  رُخ  دلداریم

شکر  الله که  ایزد  به  تمنا  داریم.

    " احمد وزین پور فروردین ۹۲ "

*******معنی کلمات بکاررفته******

مهد نسابه:آیت ا...نسابه ازعلمای بزرگ دارابست که مردم داراب این شهررامتعلق به ایشان می دانند.

منتسب به مجتبی: شهر داراب به امام حسن مجتبی(ع) انتساب داده اند.

حرم دحیه وقاسم: منظور آرامگاه دحیه انصاری در۵کیلومتری داراب است وامامزاده سید ابوالقاسم درمرکز شهر.

"چشمه آب حیات"منظور چشمه گلابی درمنطقه ی فسارود است.

آبشاری زفدامی:آبشار زیبای شهرفدامی درمنطقه ی فرگ داراب است.

زمزم آب کتویه:منظور زلالی آب چشمه ی تنگ کتویه .

زیور شهرمن:منظور مقام برتر داراب درکشت پنبه یاطلای سفید است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتقدیم به همه ی عزیزانی که داراب رادوست می دارندـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[ پنجشنبه 29 فروردین1392 ] [ 16:41 ] [ احمد وزین پور ]
                                   بهار

از ره نگاری می رسد  پیغام یاری می رسد

بر خرمن   زلف نگار  زیبا  بهاری   می رسد

قمری  ترانه گوید و  بلبل  غزل خوانی   کند

از کوچه باغ نسترن چابک سواری می رسد

بوی خوش شمشادها پیچیده درگیسوی یار

عطر دل انگیز  بهار   وز   هرکناری  می رسد

ابر  از  وصال  یاسمن  ازشوق  می بارد  گهر

برچهره ی سرو وسمن تا سبزه زاری می رسد

آب از دل کوه ودمن می جوشد ازهرچشمه ای

می در کف معشوق من برجویباری  می رسد

بر بند "وزین پور"  این  غزل  بردامن  باد  صبا

تا  باغبان  باور  کند  اینک  بهاری   می رسد.

****تقدیم به همه خوانندگان محترم****

[ پنجشنبه 10 اسفند1391 ] [ 22:49 ] [ احمد وزین پور ]
                         یادت میاد؟

شاه  جلاد   ولئین   دربدر    یادت میاد؟                       

 مِث کارتر بود و  بوش  بی پدر   یادت ؟

تَش  ظُلم وسِتَمش  تا  آسمون  شعله میداد!    

 اُتو داغش  که  میذاشت  روی کمر  یادت میاد؟

ناخُن  از بیخ  می کشید  هرکسی  که  می گفت خدا!

خبر از خدا  نداشت  او  حیله گر   یادت میاد؟

ماهی   یک بار  اَ  هوا خوری   می رفت  او  ناقُلا

وختی که با  خانومش  می رفت سفر یادت میاد؟

نفت  آمریکا  می فرسید، گاز  انگلیس  می داد

معدن  طلا  و مِس  میداد  هَدر   یادت میاد؟

با  ندای  مردی   از  تَبار  حق  بیدار   شُدیم

وختی  که  شعار  میدادیم  تا  سَحَر   یادت میاد؟

توی داراب  سرفلکه   بُتی  بود  میگفتنش  مجسمه

وختی  افتاد  اَ  پائین  مثل  فَنَر   یادت میاد؟

رادیو تلوزیون   سانسور  دَس   شاه   شُودُود

وختی   اعلامیه ها  میداد   خبر    یادت میاد؟

دَم ساعت  چَپ وراس   نخست وزیر   عوض می کرد

بختیار،جمشید و  اظهاری، شریف   دربدر  یادت میاد؟

بامسلسل   باتفنگ   باتانک  وتوپ   حمله می کرد

ولی  وختی  توپ وتانک   نداشت   اثر یادت میاد؟

زمسُون  بود  بیس وشیش   روز  می گذشت  اَ  ماه دی

یَی دَفَی  دیدیم  که  شاه  رَفتش  اَ  دَر  یادت میاد؟

دسته دسته  می مَدن  به  جمعیت  گل  میدادن  هُمافرا

وختی که  ارتشی ها  دَس  میدادن  نَفَر نَفَر  یادت میاد؟

ذره ذره  دیه   بهمن  اومد و  بوی   دل انگیز    بهار

وختی  انقلابمون  یواش یواش  میداد  ثَمَر  یادت میاد؟

چه روزای  تلخی  بود  رژیم  شاه  گذشت  ورفت

روزگاری که   اومد  مثل  عسل  بود و  شکر  یادت میاد؟

دوازَی بهمن  وساعت  ۹صُب   چشای  همه  تو آسمون

وختی  که  امام  و مقتدا  اومد ازاین  سفر  یادت میاد؟

نَفَست گرم  و سُخَن  کوتاه  "وزین پور"  که هَمَش  یادوم  اومَد

وختی  بختیار   میداد   وعده ی   اما    و اگر  یادت  میاد؟

******* معنی لغات واصطلاحات دارابی******

مث=مثل مانند/کارتر وبوش=روسای جمهور آمریکا/تَش=آتش.

 می فرسید=می فرستاد/شُودود=شده بود/زمسون=زمستان/چشای همه=چشمان همه.

بیس وشیش روز=منظور ۲۶ دیماه روز فرارشاه/ یَی دَفَی=یک دفعه .

اَ=از/اَدَر= بیرون رفت/هُمافرا=ماموران نیروی هوایی که به مردم پیوستند.

دَس =دست/ذره ذره= کم کم/دیه= دیگه ،دیگر/دوازَ ی بهمن= ۱۲ بهمن ماه.

هَمَش= همه ی آنها / وختی= وقتی/دَم ساعت=هرلحظه/چپ وراس=ازهرطرف.

بختیار،جمشید،اظهاری وشریف=نخست وزیران کابینه شاه بودند.

[ چهارشنبه 6 دی1391 ] [ 19:10 ] [ احمد وزین پور ]
  بمناسبت بازگشایی مدارس ومراکز آموزشی

                     بوی مهر

بوی مهـــر و بوی عشق و یاد یاران  می رسد

بوی دفتر، بوی درس  همقـــــطاران  می رسد

بوی علم و  بوی دانش  درهـــــــــوای  مدرسه

بوی باران کلام از سبــــــــــــزه زاران می رسد

دربهار  علم ودانش  شور و حال  معـــــــــــرفت

همچون  ابری  باصلابت در بهـــــاران می رسد

می رسد بازهم صدای آنکه می گفتش سخن

آب و بابا، نان  و نانوا، از هــــــــزاران  می رسد

بانگ  بیـــــــداری  جانها،  بانگ  بیــــداری  دل

از  صدای  گرم  آن  آمـــــــــــوزگاران  می رسد

شاهد فتح گلستان شد  "وزین پور" این زمان

غنچـــــــه های  زندگی  از روزگاران  می رسد...

++++++++احمد وزین پور++++++++++

 

[ جمعه 24 شهریور1391 ] [ 11:13 ] [ احمد وزین پور ]
"عهد تیرکمون" عنوان مضمون شعری است بالهجه ی شیرین مردم داراب که ازگذشته های تقریبا دور صحبت می کند.

                      عهد تیرکمون

عهد تیرکمون یادت هَس که چقد هو می زدیم

سوار اسب چوغی  تو  پَس کوچا دو می زدیم

عروسی وختی می شد کِل می زدن،می رخصیدن

ساز و تُمپک بود و  شعر  خاله مومو  می زدیم

ُغُرتراق وختی می مَد هَکال می ُشند تو گندوما

برای هَکال  هَمش  پَرسه  توی  جُو  می زدیم

جمعه ها  می رفتیمه  شکار  اَ   تو   بیابونی

قُمری وبجشک وکبک  با سنگ و برنو می زدیم

کولر و پنکه نبود ، شبا   می رفتیم  روی  بُن

شُو تا صُب لِنگ وپاچَک هَمَش اَ تو خو می زدیم 

عید نوروز که  می مَد  لباس  نو  داشتیم وشیک

تا دو هفته  بعد  عید  هَمَش تیپ نو  می زدیم

طاس کبابه بار میذاشتیم  توی  دیزی روی  تَش

با نون سنگک  وماس  تو  جِنگِ  آفتو  می زدیم

روغن ومَسکه درست می کردن عَربا تو عیشو ما

ماس وکشک ودوغ و مَسکه با شیر  گو  می زدیم

لامپ کم مصرف  و مهتابی  و  لاک پُشتی نبود

کبریت  اَ  فانوس و  گِرسوز  برای  شُو  می زدیم

سربازی مثل حالا نبود که سرباز  اِنگا  توی  هُتله! 

توی پادگان کلاغ پَر بودو  ما هَمَش  قدم رو  می زدیم

یکی می گفت که  "وزین پور" چه جوری  یادش میاد!

که  میگه  تاوسونا  شیرجه  توی  اوو   می زدیم ...

                                       احمد وزین پور مرداد۹۱

معنی اصطلاحات وکلمات: عهد تیرکمون=دوره های گذشته تقریبا ۳۰سال جلوتر.

اسب چوغی=چوبی بود که بچه ها برآن سوار می شدندوبازی می کردند.

هَکال=قارچ/می شُند= می نشاند/پَرسه=جستجو/برنو=منظور تفنگ بادی یادم پُر است.

بُن =پشت بام/لنگ وپاچَک=منظوربد خواب بودن است/طاس کباب=غذای سنتی دارابی ها.

تَش=آتش/ماس=ماست/چِنگِ آفتو=درمعرض مستقیم نورآفتاب.

گِرسوز=نوعی چراغ برای روشنایی بود/قدم رو=یکی ازحرکات نظامی است.

لاک پشتی=ازنمونه چراغهای سطح شهروخیابان منصوب برتیربرق ها. 

[ سه شنبه 24 مرداد1391 ] [ 21:50 ] [ احمد وزین پور ]

                   پَندِ وزین پور

" داستان کوتاه درقالب شعر بالهجه ی غلیظ مردم داراب"

زن ومردِ بیچره رو بچشون سوختن وساختن

تا بچا قد کشیدن بزرگ شدن زندگی باختن

تا کوچک بودن بچا جیق واوونگشون هوا بود

دوکون عطاری  کنتراتشون  برای  دوا بود

بعضی وختا سینه شون مثال زنگ حیدری صدا میداد

عرق خارشترو عطاری محله مون دوا میداد

واکسن رو کار نبود مثل حالا تش بودو توو

ننه ی فلک زده بچَش می بُرد پیش مَمَی بُدو بُدو

دَس اَ حَلقِش می چپوند می گفت که درد دندونه

اَله بختی  درمونش می کرد با کشک وهندونه

نَیدونم  یادت میاد وختی که سُرخو بود رو کار

طفل معصوم می پیچید دور خودش عینَهو مار

مثل کوره ی آهک پزی می سوخت اَ زور درد

رنگ روش سفیدکی بود  یا که  مثل  کاه زرد

تا میخاس یادبگیره  که راه بره  طاطی  میکرد

پاش  می رفت  اَ پُشتِ   پاش  قاطی  می کرد

قد کشید بزرگ شدو  شیش سالگی مدرسه رفت

دنبال  درس و ادب  با فارسی  و هندسه  رفت

هرسالی پشت سر همدیگه  می گذشت  وگذشت

بعدِ  دیپلمش  برای  سربازی رفت  اَ  پاکدشت

خدمت  سربازی  سَر  رفت  و داوید  دنبال کار

که مبادا نَشه  قیلونی  یا معتاد دَم و دود و سیگار

ننه ی فلک زده با چشم تَر رو به خدا دعا می کرد

عِزّو  جِزّش  بالا  بود  هَمش  خدا خدا  می کرد

که  بَچَم  صاحب  یک  شغلی  بشه  زن  بوسونه

توی حَجلَش  بیشینَم  کِل بزنم  مثال  ریگ رودخونه

از قَضای  روزگار  پسر  شُدِ  معلم و رفت  سر کار

درس  جغرافی  می داد  تو  منطقه ی   گراش لار

نَنَشم  خوشال  وخندون  چقده  نَذری  می داد

آش رشته بار میذاشت ، نُقل ونبات قرضی می داد

انتظارش می کشید تاکه پسر بیاد بگه آی ننه :زن!

خواستگاری بکنه اَ دخترای قوم وخویش توی وطن

پُشتِ پا زد پسر بی معرفت به حرف مادر به بوآش

دختری  پیدا  شدو  نُمزادی  کرد  یواش  یواش !

راه ورسم  زندگی  معرفته ،هم  به  بوآ  هم به ننه!

حُرمَتِ  هردو تاشون   بذار  تا  هرچی  ممکنه!!!

"احمد وزین پور تیر 91 "

______معنی کلمات یا اصطلاحات دارابی ______

بیچره=بیچاره/ جیق واوونگ=سروصدا/ دوکون=مغازه/کنترات=اجاره.

بعضی وختا=بعضی اوقات/عرق خارشترو=نوعی داروی محلی است.

تش بودو توو=منظور اینکه بچه درتب می سوخت/مَمَی=زنان طبیب محلی یا زائو.

دَس اَحلقش می چپوند=انگشت داخل گلویش می کرد/اله بختی=شانسی.

سُرخو=بیماری قدیمی که امروز ریشه کن شده/عینهو=مانند/میخاس=می خواست.

طاطی=قدم های کودکانه/پاکدشت=یکی ازشهرهای استان تهران/

عزوجز=ناله ودعا/بوسونه=بگیرد/بوآ=بابا/حرمت=احترام.

 

[ جمعه 9 تیر1391 ] [ 17:51 ] [ احمد وزین پور ]

·                    

·             ریزگَردها میهمان ناخوانده                   

·         گفتم که تابستان شدو یـــــــخ در فریـزر آب شد

·         گفتا خوشا آن کس که از آب روان  سیـراب شد

·         گفتم به نیکی یاد باد آن ابـــــرو باران وتگــرگ

·         گفتا گذشت آن باد و باران ، ابرهم  کمیاب  شد

·         گفتم زحال ما چـــــرا دیگر نمی گیری خبـــر؟

·         گفتا که  آمد  ریزگَرد و طاقتـــــم  بی تاب شد

·         گفتم ترشــــرویی مکن بر روی بــادو ریزگَرد

·         گفتا که جانا صبر من اندازه ی  یک قاب شد

·         گفتم که مهمان است چندی نزد ما درشهــــرمان

·         گفتافدایش جان  که این هم بچه ی داراب  شد

·        گفتم عطش دارم امــــــــــان ازاین دمای شهر ما

·          گفتا تحمــــل انـــــــــدکی شاید که درّ  ناب شد

·          گفتم که سودای "وزین پور"نیست بااین ریزگَرد

·           گفتا خموشی چاره کن شاید که ابـری آب شد

·                                                                            وزین پور تابستان91

[ یکشنبه 4 تیر1391 ] [ 22:37 ] [ احمد وزین پور ]

    (بااستفاده از گویش غلیظ دارابی)                                       

                    "سه راه حاجی زاغی" 

   ازفلکه ی  الله  اومدم  دوکو دوکو  تا  سر  بازار           

   عکست که  دیدم  یَهو  شدم  از همه  بیـــــزار

   بیخــود  شدم  از خودم  دیه  دل  تو دلم  نیس           

   از وَختی  چشام  افتاده   اون   سَرو چمنـــــزار

   هوشُم سرجاش بود  تا سه راه حاجی زاغــی          

    دل بُردی  و هوشُم زدی چاک  فروختی    دوزار

    از تو پَس کوچای تاجاوا   تا باغ ملی میداوُندیم           

    تو قایم موشکبازی میکردی اومدی  مَله ی بازار

    هی جیق زدی  چیر زدی  پُکُندی اعصاب خرابُم         

     من چاقُ تپل بودم  شدُم  چون  نَی   نَیـــــــــزار

     رفتم  حرم  پیرمُراد  با پای پَتی  دعات  کنم  من         

      تا بلـــــــکه دلت بشــکه  بَرَ ی  قلب مـــــــــن زار

     گفتی به خودت که عاقبت میچرزونم قلب" وزین پور" 

     آخرش دیدی که  نَیتونی بشکنی شاخَه ای ز گلزار

                                                                               وزین پور

معنی لغات:     دوکو دوکو= دولا دولا           فلکه ی الله= میدان ورودی شهر داراب

  نیس=نیست        وختی=وقتی              سه راه حاجی زاغی=سه راه پیروزی

پَس کوچای تاجاوا=کوچه های قدیمی محله ی تاج آباد

مَلی بازار=محله ی بازار پائین تراز میدان انقلاب داراب

جیق وچیر = فریادبلند         پای پَتی= پای برهنه       میچرزونم= داغون می کنم

نَیتونی = نمی توانی

[ جمعه 5 خرداد1391 ] [ 9:41 ] [ احمد وزین پور ]
اسامی روستاهای داراب با گویش محلی:

دنگون=دنگان                  شی نون=شهنان            هربدون=هیربدان         ماری یون=ماریان

بونوج=بانوج                    شیخا=شیخ آباد              برگون=برگان                گونو=جونان

پاسکن=پاسخن              مدآباد=محمدآباد              اووشی=آبشیب            خیروا=خیرآباد

عربای عبدلی=اعراب عبدلی                                 جزجون=جزجان             کوسون=کوهستان

اووجون=آبجهان              ندیشر=نیدشهر                تیزوو=تیزآب                  بروو=برآب

بادرون=بهادران               دوبون=دوبان                    لی زنگو=لایزنگان          نواگون=نوایگان

سنگ چرک=سنگ چارک                                      فتاباد=فتح آباد           سلطون آباد=سلطان آباد

  +++++++++++++++++++ اسامی شغل ها باگویش دارابی +++++++++++++++++++

   اُسه وعَمله=بنا وکارگر            سوپور شهرداری=کارگر شهرداری          شوفر=راننده

بچه مدرسه ی=محصل              ناظم= معاون مدرسه                        پیله ور=دست فروش

قهوه چی=صاحب رستوران      دربون=ویزیتور     کُل فَت=کارگر زن        نوکر=کارگرمرد

   ++++++++++++++++++اسامی افراد باگویش دارابی ++++++++++

ازغر یا اغزر=اصغر              اکُل /اَکو/ کاکُل =اکبر       زَیلو= زین العابدین            ایرو=ایرج

روقو=رقیه                       سَکُل=سکینه               مامد=محمد          مَش مامد=مشهدی محمد

گوشتو=گشتاسب           لورو=لهراسب             موخو=مختار               کرو= کرامت 

اِلی=الناز                      سُلی=سولماز              اسمال=اسماعیل      ابرام=ابراهیم

ابو=ابوطالب                   قاسی=قاسم               مورو=مرتضی          فاضو=فاضل

+++++++++++++++غذاهای معروف وسنتی مردم داراب ++++++++++++++++++++

طاس کباب / یخنی نخود/یخنی کلم /یخنی عدس/ پولو توروش/ دمپز/ دوپیازه/تیلیت کشک/

ماست وخیار/کدو هکالی/ کشک وبادمجان/ نان باله تابه ای و.......

++++++++++++++اسامی مکانها با گویش دارابی +++++++++++++++++++++++

قهوه خانه= رستوران             گاراژ= پارکینگ            مسافر خانه=مهمانپذیر         بهداری=درمانگاه

دوکون=مغازه             خونه=منزل          دسدونی = انباری

+++++++++++++++اسامی خودروها باگویش دارابی ++++++++++++++++++++++++++

بنز=تک                 لَی سون /نیسون= نیسان           تاکسی بار=پیکان بار

تاکسی تلفنی= آژانس             ۱۸ چرخ=تریلی          سِکِل= موتور سیکلت

++++++++++++++اعضای بدن انسان با گویش دارابی ++++++++++++++++++++++++

دماغ= بینی           زیر کَنگ = زیر بغل            لی بیر= لب بالا            کُم= شکم

کِچِل=انگشت         لِنگ=پا                  قاب زانو= زانو           چَکُ پوز=دهان ودندان

+++++++++++++++وزنه های قدیمی داراب ++++++++++++++++++++++++++

قَپان=نوعی وسیله ی وزن کشی در قدیم بود که ۳نفر می بایست همکاری می کردند

میزدون= نوعی وسیله ی وزن کشی با ۲ کفه ی ترازو بود.

مثقال / وقه / چارک / مَن /                          

+++++++++++++++++سایر اصطلاحات مردم داراب درگذشته وحال ++++++++++

جیمیلی = دوقلو              همریش = باجناق             کاکا= برادر       دَدَه = خواهر

بُوآ= بابا              کَل کوچا=به چندتا کوچه اطلاق می شد.

++++++++++++++++++اسامی جانوران باگویش دارابی +++++++++++++++++

توره= روباه               گوو = گاو          بچه گربه= نوزادگربه          توله سگ =نوزاد سگ

شَک=سوسک حنایی           غزوک= سوسک سیاه         مُتکای مار=سوسک سیاه بزرگ

بِز گُلَتی= زنبور بزرگ خرمایی               بِزِ زردو= زنبور زرد       کله تکونَک=جیر جیرک

-------------------------------احمد وزین پور بهار ۸۹-------------------------------------              

               

                 

                                                                                                  

[ چهارشنبه 19 خرداد1389 ] [ 16:48 ] [ احمد وزین پور ]

                                                       یاد خدا

باز دلم یاد خــــــــــــدا می کند                   مروه وهم یاد صفا می کند

کعبه و هم هجـــــر سماعیل او                   زمزم آن شوری بپا می کند

ورد دعا در حــــــــــــــــرم امن او                  بر تن بیمار شفا می کند

ذکر دعـــــــــــــای دل هر دردمند                  شیشه در مان ودوا می کند

باز چو پروانه به گرد حـــــــــــــرم                  این دل دیوانه دعا می کند

بانگ خوش آن لـــــــــک لبیک را                 در حرمش باز صدا می کند

ساغری بر دست وصبوحی به دوش           در پی زمزم که چها می کند

نـــــــــــور خدایی ز کجا سرزده؟               کاین دل من یاد حرا می کند

غار حـــــــــــرا هست ونبی خدا               جایی که بندگی رها می کند

شعب ابیطالب و آن غــــــــــار ثور             در دل من شور ونوا می کند

قصه ی درد تو وزین پور کجاست؟             تا نروی حج کی دوا می کند .

***********عید غدیر ۱۳۸۸  احمد وزین پور******                       

[ یکشنبه 15 آذر1388 ] [ 20:2 ] [ احمد وزین پور ]
                                         جشن تکلیف دانش آموزان ۹ساله

نام خـــــــــــــدای یکتا چـو بـر زبـانـــم آمـد             شور خــدای احمد بر جسم وجانـم آمد

روز عبـادت مــن اینــک فــــــــــــــرا رسیده             در قلب کوچــک من نـــور خـــــدا دمیده

وقتی که پر گشودم چون غنچه باز گشتم             درراه حق شناسی من بی نیاز گشتم

سجاده ام گـرفتم گفتـم خــدا  خـــــــــدایا              بانگ اذان شنیدم سوی نمــــاز گشتم

گفتم دراین عبادت باید خــــــــــــدا بگویم               یارب مدد بفرما غیر از خــــــــــدا نگویم

        ********* احمد وزین پور- دهه ولایت وامامت ********************

 

 

             

[ شنبه 23 آذر1387 ] [ 21:12 ] [ احمد وزین پور ]
                                                       دلتنگی

بسی  دلتنگم  از  احوال تلــــــــــــخ روزگاران               بسان بلبلان نالم به هنـــــــــگام بهاران

غمی بر سینه دارم ٬ ناله در دل اشک بسیار              گلویم بغض دارد از غم چابـــــک سواران

سخن غمناک گویم٬چهره اخمو٬خنده هرگـــز              چگونه شادباشم در کویــــــر شـوره زاران

چو باغ یاس گشته موی سر ازجنــــگل شب               خمیده قامتم همچون کمان از هجر یاران

شبی آهسته باخود می زنم آهنــــگ غربت                به غربت آشنا  می سازمش درزیر باران

خدایا طاقتی ده بر " وزین پور" از غـــــــم یار                که در آئینه بیند چهـــــره امیــــــــــد واران

                    *************وزین پور - پائیز ۸۷ ****************** 

[ چهارشنبه 22 آبان1387 ] [ 18:18 ] [ احمد وزین پور ]
                                        قديما

قديمــــــــا  كه  دل  مردم  مِثِ  آينــه  بود  گذشت

اِنگا  ديـــــــــــــــــــرو  بود  ولي  چه  زود  گذشت

مثل كفتـــــــــــــر  توي  بازار و  كوچه  پَر   ميزديم

روزي يَي بار  به  همۀ قوم و خيشا  سَر  مي زديم

تاكه چشم به هم  زديم  قَد  كشيديم بزرگ شديم

اُفتاديم   اَ  جون  هم  مثل  پلنگ  وگــــرگ  شديم

مال  دنيا  چشمـــــون  گرفت  شديم  دشمن  هم

ارزش  هيچــــــي  نداشت  فقط  شديم  كلبۀ  غم 

چِش  اَ  هم  كرديم  و زندگي  شده  رنگ و  وارنگ

اَ سر صُب تاپَسين عَلاف دارو شديم وقرص وسُرنگ

چَربيمون  رفته  بالا ،فشارمــــــــــون  سَر  به  فَلك

عامل  همۀ  مریضي  شده  نيرنـــــــــــــگ  و كلك

قَسَمِ  دروغ  تو  زندگـــــــــــــــي  شده  عادتُمون 

صدو سي چل  تا دروغ  ميگيم  تو  هر  ساعتمون

ماه  محرم  كه  ميشه  ريايي  زنجيـــــر  مي زنيم

پُشت  موهامون مي وَنديم جيلووش گير مي زنيم

نَذري  امام  حسين  كي  مي پزه  برا ي  خـــدا؟

كي  ميگه  بِرَم  تو  مسجد  بخونم  حمـد و  ثنا ؟

كي  تَرحُم  داره  بر يَتيم  و  آه  بیــــــــــــوه  زن؟

تازه  يَي  چي  هم  طلبكارش ميشَن كه وِر نزن!

اَ  جَوُنا  تَه بِگم  از جَوُناي موتــــــــور  ســــــــوار

اَ  اونا  كه  قِر   ميدن روي موتـــــــور  قَطار  قَطار

اونا  كه  مي گازونن  موتـــــــور  تو  هر خيابوني

بَخيالشون  رسيده  شَهــــــــــر  شُده  بيابوني!

جِيق و  فرياد  ميكُنن  چَرخ  موتــــور  ميدن  هوا

يعني تَك چرخ  مي زَنن  تو كوچــــــــه و خيابونا

پُشت موهاشون مي وندن جيلووش كِش ميزنَن

زير  ابروها  كوتاه  يا كه موهــــا  مِش  مي زنن

غافل  از  دين و نماز و مسجـــــــــــد و عبادتن

بيخبر  از همه، حتي  غافـــــــــــل  از سلامتن

نه  به  فكر  روزگارَن  نه به  آينــــــــدۀ  روشن

همه  دنبال  لباسَن  بِخَـــــــــرن   تا  بُكُنَن تَن

آخرين حرف دِلم هست بي رو درواسي ميگم

با خدا  حقيقته،  جدي  وراس  راســي  ميگم

اگر  از عُمـــــــــق  وجودمون  خدا  خدا  كنيم

يا  اگر  از ته دل  براي  هَم  دعـــــــــــا  كنيم

مهربوني  وصفا  غُنچه  ميده  چون گُــــــل ناز

از  براي  اون جَووني  كه  كند  رازو  نيـــــــــاز

با وضو باش كه غافل نشوي لحظه اي ازيادخدا

بانجابت، كه  مبادا  شِنَوي ناله  وفريـــــاد  خدا

*******احمد وزين پور************

 

[ جمعه 25 مرداد1387 ] [ 23:37 ] [ احمد وزین پور ]
   مژده به منتظران امام زمان (عج)

       ************************

آی مردم مهــــــــدی صاحب زمان می آید آخر

آی مردم نورچشـــــــــــم شیعیان می آید آخر

هی نگوئید نیمــــه ی شعبــــان شدو آقا نیامد

آی مردم آن امــــــام مهــــــــــربان می آید آخر

همنفس با مــــرغ شیدای غزلخـــوان تا سپیده

آی مردم بلبــــــــل بـــــــاغ جنـــان می آید آخر

خانه دل بهر دیدارش چراغــانی کنیدامروز وفردا

آی مردم شافـــــــــــــی روح وروان می آید آخر

در فـــــــــــــــراق يار ناي از جان مكن ديگر رها

آی مردم مــــــــــژده که آرام جـــان می آید آخر

چشم امیــــد  ازعدالت گسترش  هرگز مپوشان

آی مردم  باعــــــــدالت  همـــــزمان می آید آخر

درنمازو سجده هایت گرکنی صد آرزو می گویمت

آی مردم قبـــــله گاه جمکـــــــــــران می آید آخر

ساغری دردست و مَی درجام وبیرق درکـــــفش

آی مردم آن طبیب خـــــوش بیــــــان می آید آخر

دیده ودل رافدای مقدمش بنما"وزین پور" ازقداست

آی مردم آن مه تابان وخورشیـد جهان می آید آخر

 

[ جمعه 25 مرداد1387 ] [ 21:37 ] [ احمد وزین پور ]
     پاره ای ازدعاهای مردم داراب با لهجه ی محلی

۱-ایشالا تو حَجلَت بیشینم.(انشاءا...مراسم شادیت را ببینم)

۲-شالا باشی.(انشاءا... زنده باشید)

۳-خیر  اَ   چش  و  دس  و پات  بیوینی.(ازچشم ودست وپا یت خیر ببینی)

۴-ننه ات داغت نوینه. (مادرت مرگ ترا نبیند/ کنایه از زیاد عمر کردن است)

۵ -ایشالا هرچه خاک او هس عمر تو باشه.(انشاءا...هرچه اموات شما خاک میکند شما عمر کنید)

۶-جای بدی نرفته باشی.(هنگام برگشتن از مراسم عزا می گویند)

۷-خدا خیر  اَ جونیت بده.(خداوند به شما خیر بدهد)

**********پاره ای از نفرین های مردم داراب*************

۱-مرده شورت ببره.(بمیری)

۲-بد چَک وپوز.(زشت وبد هیکل)

۳-جونمرگ بشی.(درزمان جوانی بمیری)

۴-داغ رو دنیا بشی وبری.(دراین دنیا فقط شاهد مرگ اطافیان باشی)

۵-ذلیل بشی که ذلیلم کردی.(همانطوری که مرا بدبخت کردی بدبخت وذلیل شوی)

۶-نعره ی جونمرگی  که بکشی.(درهنگام مرگ ناله های زیاد کردن)

۷- اَ خواب خودت بیای.(قیافه ی  غیر قابل تحمل داشتن) ....

۸- دونه ی ۲۴ ساعته.(دردی که درمدت ۲۴ ساعت انسان را ازبین می برد).....

                     ***************************** 

[ دوشنبه 21 مرداد1387 ] [ 18:35 ] [ احمد وزین پور ]

                            تابستان با مَمَل  

 فصـــــــــل تاوســــون  که  مَدرسا  هَمَش  بسته می شد

هر ننه ی  هرجا  که  بود  دَسِ  بچه ش   خسته می شد

همسایه ی  ما   یَی  بچه ی   داشت  اِنگا  ابلیس  بزرگ

اَ   دَر  و  دیـــــــــــــوار   می رفت بالا   اَ  هرجا  مثل  گرگ

او  می رفت  صُب تا پسین  بجشک  می زد  با تیر کمون

ننه ی   فلک  زَدش   گــــــریه   نمی دادش   اَمــــــــــــون

ننه  پِل پِل  بکُنی   بال  بگیری  عَلیـــــــــــــــــــــــــل  درد

جُونَمرگ   بشی  و  بیری   تو  نَشی   اَ   مَـــــــــــــــــــرد

بیا  مثل   اَضغــــــــــــــــرو    تو   هم   برو   چی   بفروش 

جیگرم   اَ   خـــــــــــون   نکن   تو   اینهمه   کم  بجروش 

او   اَ   مَدرَسَت  که   شیش  تا  هَفتا   تَـــــــژدید   بارته

او   هم  از   تاوسونت   پای   پَتی   گشتن   کارتـــــــــه

لا اَقل   بی صاب   شده   یَی  کفش  کُهنی  پات  بکن

کف  پات  تاوُل  زده   فــــــــــــکر  دوتای   چشات   بُکُن

صدتا  سگ  سیر  میشه  از سرو  صورت  ودست وپِلِت

یَی  ذَره ی   برو   حموم  خودت  بُشور  خاک  تو سَرت

حوصله ی  مَمَل   اَ سر  رفت  بَسکه  غُر  می زد  نَنَش

با  جُوغن  دسته   زد   اَ  نَنَو  که خون  ریخت  رو  تَنَش

بعد  اِ قَد   ترسید  و  رنگ  روش  پَرید   چو   زَرچـــــوبه

که حالا بُوآم  میاد  می زَنتومو   می وندتُم حَرَصِ خُونَه

یَی  دَفعی   صدای  دَر  کوچـــــه  که  اومَد  مَمَل   پَرید

کُت صد کُت  قام   شد  از سینه ی   خود آهی کشید 

مَش حسین  بُوآی  ممل  تا دید  بازهم    اِیطُو  شُده

دادی   راه   انداختُ  گفت   خـــــدا  دِیه   چِطو  شُده

ممل   از  تـــــــرس  بُوآش  تو  آرماری   قایم   شُدوُد

زیر لَب  لُونده   می داد   که  کاشکه  اینطو   نَشُدوُد

مَش حسین رفت و ممل دید  شَپَلاغی  شه  کشید

پَسِ  یَقَش   پـاره  کرد   و   اَ  حسابش   می رسید

ممل  هم  گریه   کُنُون  باره  می داد  عَینَهو   گــوو

خودش  اَ  تو خاک  می پلکوند بعضی وَقتا اَ تو   اوو

بعدش هم بلند شد و لجبازي كرد شيشه شوكوند

باد بادكنك  مي كرد و  يكي يكي  مي پوكوند

دس آخر ا‌‍ُ خدا ميخوام كه جونش بيگيره

يا زبون بومولكونه يا شيط بشه يا بيميره 

عاقبت بچه ي كه اذيت كنه مورچه اَ جونش ميگزه

اَ سر صُب تا پسين ولو ميشه تو جِنگ آفتو مي پَزه

                               (احمد وزین پور)

********* معنی کلمات مبهم **********

تاوسون=تابستان/مدرسا= مدرسه ها/انگا=انگار/اَمون=امان/جوغن دسته=هاون دسته/

پِل پِل=درد کشیدن/اضغرو=اصغر/تژدید=تجدیدی/حرص خونه=چوب های سقف اتاق/ 

کُت صد کُت قام شد=جای مطمئنی پنهان شد/آرماری=طاقچه های قدیمی اتاق/لونده=زمزمه/

شپلاغی=سیلی/گوو=گاو/اوو=آب /هینجا= همین جا/عینهو=مانند.

          ********************************

[ دوشنبه 21 مرداد1387 ] [ 18:15 ] [ احمد وزین پور ]
                              ضرب والمثل های دارابی!

                           ******************************

۱-نه خود خورم نه کَس دهم گَنده شود به سگ دهم.

یعنی:نه خودم استفاده می کنم ونه به کسی میدهم ونهایتا آنرا بیرون می اندازم.

۲-دریا که پاک پاک است        لک لک سگ چه باک است.

یعنی:کسی که هیچ ایرادی ندارد صحبت های  مردم هم بی فایده است.

۳-بالا میرم جا می بینم   پائین میام راه می بینم   منم که اینها می بینم.

 دررابطه باکسانی هست که تازه به دوران رسیده اند.

۴-هرکه به فکر خویشه        کوسه به فکر ریشه.

دررابطه باکسانی است که فقط به خودشان فکر می کنند.

۵-گربه دستش به گوشت نمی رسید گفت بو میده!

دررابطه باکسانی هست که دستشان به جایی نمی رسد وفقط بهانه جویی می کنند.

۶-فکر نان کن که خربزه آب است.

دررابطه باکسانی است که فکرهای بیهوده می کنندواز اصل گریزانند.

۷-راه  بازو   جاده  دراز !

دررابطه باکسانی است که نسبت به دیگران فخر می فروشند.

۸-دیوانه خجل نیست     قوم دیوانه خجل است.

دررابطه باکسانی است که فکر آبروی دیگران نمی کنند.

۹-کچل اگر دوایی داشت اول به سر خودش می کشید.

دررابطه با کسانی است که کاری ازشان برنمی آید ولی قول  می دهند.

۱۰-گره ای که بادست باز می شود چرا با دندان باز می کنی.

یعنی کاری که به راحتی میشود انجام داد چرا خود را به دردسر می اندازی.

**********احمد وزین پور***********  

[ چهارشنبه 16 مرداد1387 ] [ 18:40 ] [ احمد وزین پور ]
       برای ماه رمضان (بالهجه ی مردم داراب)

                          **************

قدر   ماه  رمضـــــــــون  بُدون   که  ماه   رحمته

ماه  قـــــــــرآن  و نـــــماز و   مسجد  و   عبادته

روزه ی   مـــــا رمضون  چه عالی هست وباصفا

اَ  ثوابش  تَه  بگم   که  سرتاســــــر   سعادتــه

چه تی خُو باشی چه بیدار  باشی و چه کارکُنی

تی   روایته  که   هر   نفس  تو  عبــــــــــادته

اَ  سَحَرِش  تَه  بگَم اَ   وقت  افــطار و   اَذون

اَسَرِ   صُو تا پَسینِش  که  همَش  حکایته

تو خو  گُت شُدی   دیه  روزه بگیر تَه واجبه!

اگه  روزه ات  بخوری  واله   برات  خجـــالته

دل من هی می سوز ه برای کسی که نیدونه

رمضون چه   ماهیه  هنوز  خواب   جهالتــــه

حالا  گوش  کن  تا  بگم  اَ  وقت  افطاری مون

چه چیا  تو  سُفرمون هس  که  همش سخاوته

بامیــه٬ ذولیبیُ و٬ کتری اوو جوش با لیمــــــــو

نون مهویه  تو  سُفرَی   خونه  بی نهایتـــــه

حلوای شیر برامون هی میارن قوم وخویشا

شیر برنج  وآش وماس  ماری  ننه ی   کرامته

تَه نگفتم که سَحرا ما چطو بیدار می شیم

صدای  زنگ  در کوچه  بـــرام  کفایتـــــــــــه

دست آخر تَه بگم هرکسی روزه اش بخوره

ظُلم اَ هیشکه نیکُنه الا خودش که روسیای قیامته

یک دفعه ای دییَم میگم روزه بگیر آی کاکا جان

که  "وزین پور"  میدونه   روزه   برات  سلامته !  

                     (احمد وزین پور)

**************************************

اصطلاحات بکاررفته:

تی خو =خواب بودن /تی روایته=درروایت آمده/صو=صبح/گت شدی=بزرگ شدی/اووجوش=آبگرم/ماری=مربوط به.



[ چهارشنبه 16 مرداد1387 ] [ 18:24 ] [ احمد وزین پور ]

           اصطلاحات وگفت وشنودهای مردم داراب با لهجه غلیظ دارابی

                                  (لطفا ازبالا به پائین بخوانید)

بهش گفتم=شه گفتم                                          سوسک حنایی=شَک

بهت میگم=ته میگم                                             سوسک سیاه=غَزوک

بهش بگو تا بیاد=شه گفتم تا بیاد                          سوسک سبز رنگ= کفشک زری

نمی خواهم=نی خام                                         لامپ=گلوپ

نمی آیم=نی یام                                               صدازدن=جار زدن 

نمی دهم=نی دم                                              زیر شلواری=تمبان یا تومون

نمی روم=نی رم                                                دانش آموز=بچه مدرسه ی

شب=شو                                                         همسایه=همسده

دیروز=دیگروز                                                      باجناق=همریش

اول شب=سَر شُم                                              جارو=جاروف

آخر شب=نصف شو                                            بداخلاق=سرکه سال

صبح زود=صو گاه                                               پرتقال=پرتغال

هنگام ظهر= ظهر اللحق                                     لیمو=نیمول

اوج گرما=جِل جِل گرما                                        خیارسبز=بالنگ

جوی راه آب= کُت پُله                                         بکرایی= بکرَین

لانه ی زنبور زرد=کل بز زردو                                دارابی=بُتابی

لانه ی زنبور خرمایی= کل بز گُلتی                       جای پنهانی=سوراخ سُمبه

لانه ی کبوتر=کُتِ کفتری                                    کف زدن=شَپک زدن

گله دانی گوسفند=آغُل                                     حالت رقص کمر=قِرِ تو کمر

لانه ی گنجشک= کلِ بجشک                             بشکن زدن=پلنتک شکوندن 

جوجه ی گنجشک=ِلل بجشک                           چوب=چوغ

کندو عسل=مَش عسل                                     حیاط=فَدا

زنبور عسل=پشه ی عسل                                راهرو=دالُن

پرستو=پرسوک                                               پارچ آب=تُنگِ آب

الاغ=چاربا                                                      اشاره کردن=سُکش کردن

مگس=پخچه یا پشه                                        بزرگ نشوی=گُت نشی

پشه کوری=پشه کورک                                     قد بلند=شُلُ مُل

مارمولک=کِلس                                              قدکوتاه= کُپُل

مارافعی=مارحفی                                           منزل=خونه

         ************احمد وزین پور*************

 

 

[ چهارشنبه 16 مرداد1387 ] [ 17:56 ] [ احمد وزین پور ]
                          مقام معلم

یاد  دارم  روز  اول  گفت   بابا   آب  داد             

 آن مه تابان  که  شبهای مرا  مهتاب  داد

یاد  دارم  درکویر  سرد و خشک زندگی                    

همچون  ابری با صلابت  برد این  افسردگی

یاددارم شاخه ای گل را به اودادم که گفت                 

گل همان اخلاق نیکوئیست که دراین دل نهفت

مشق من تکرار زیبای کلامت بود دربحر سخن           

آن زمان  کز عشق  می گفتی  زدرس انجمن

عشق زیبا بود می گفتی بخوان بامن بخوان             

راز عشق  ما  چه زیبا   بود  در  علم  و بیان

از محبت  گفتی  از  آئینه  از  آب  روان                     

از  صداقت  ازشجاعت  ازکلام   آسمان

وقتی ازعلم وادب می گفتی درآن بوستان                 

من  سراپا  گوش  بودم  با تمام  دوستان

مثنوی های  علوم  وهم  حساب وهندسه               

غنچه های  زندگی شد  درکلاس  ومدرسه

درس انشایت زبان ها  می گشود  از رازها              

بال وپر  می دادی  برشاگرد  همچون  بازها

قصه ها از  کام  شیرین  تو  جام ناب  داد              

من  فراموشم  نخواهد  شد که  بابا آب داد!

                              (احمد وزین پور )   

[ سه شنبه 15 مرداد1387 ] [ 13:35 ] [ احمد وزین پور ]
       این شعر بالهجه شیرین مردم داراب است.

                     " یادی ازقدیما"

یاد ریشمیزای  قدیمی که  خونامون  می کاوید    

 مار و  عقربایی   که تو   حَرصامون    می خاوید

تِله باخرما    چقد  منتظر  موش     می شدن 

 یاد اون   موشائیکه   همه ی   لباسا می جاوید

هر  که  توی   خونه شون   دسدونی  بود   گربه   می رفت 

 یاد وقتی   که  اَ   تو  دسدونی  گربه  می زاوید

وقتی که مرغ کروک تو فدامون گُشنه می شد   

 تا می ریختیم جلووش  ما دونه مرغی می داوید

بی بی خدا بیامرز  تو   جوغن  صُب تا پَسین 

 یادته برای   قَتِغ    چطوری  کَشکا    می ساوید

وقتی که زنی کُتَک می خورد اَ دست شوهرش 

 می نشس  پهلو زن همسایه سیری می غامید

او  که  پولدار   بود  و   شو    می خواس   که  راحت    بخوابه 

 می   اُومد    شُو   پا   خونه اش    تا  گُلی  از  صُب   می  پائید

امنیت تو کار نبود هرکه می رفت خونه ی کسی 

 دزد می رفت توی خونه اش دار و ندارش می چاپید

اگه یکی پا به ماه بودو   می زاید پسر   می وُرد

 چشم  شور  بعضیها   فوری   بچو   را می قاپید

ظهر گرما  تو  کوچه ی محله ی   لردو   یادته 

 که "وزین پور" چه جوری  دنبال  فوتبال   می داوید  

                                   "احمد وزین پور"                   

     معنی کلمات مبهم:

 ریشمیز:نوعی جانورخاکی/ می کاوید:جستجو می کرد/ حرص: تیرهای چوبی که برای سقف خانه ازآن استفاده می کردند./دسدونی: یک انباری داخل خانه/جوغن: هاون/می ساوید: می کوبید/ قتغ: غذا/

می غامید: درد دل می کرد/ شو پا: نگهبان خانه/می قاپید: چشم حسادت داشتن/محله لردو:یکی از محله های قدیمی داراب است/ .                

                 **********************************************

[ پنجشنبه 27 تیر1387 ] [ 9:39 ] [ احمد وزین پور ]
  وصف چشمه گلابی بالهجه شیرین مردم داراب

***************************************************

مَش تقی   بیا جمعه   بریم     چشمه گلابی         

تا   بلکه   این  جمعه   بکنیم   گردش نابی

از صب تا پسین یک جا نشسن خو   نشد کار        

جنب وجوشی   این بر  اون  بری پُرسُ  و جوابی

خَسَم  شده   بَسکه     تَپیدم     کُنج    اُتاقُم        

روحیم    گرفته   با خدا    کو    آب و   تابی

تخمک  تو   بیار   هندونه و  خربزه   هم    من       

قَیلون   می واریم    تنباکو    با    جوجه کبابی

قُلاب    می واریم    که ماهی  تازه   بگیریم         

قُمری  می زنیم بجشک وترنی اگه بود تفنگ بادی

دیه  دل پِتَکِ  او وختی هم نیست تو وجودم          

که شِنو  کنم تو نَقش و اغلانقزو  تو چشمه گلابی

آخه جوانی هم بهاری بود  و زودی بگذشت            

دیه   پیری   اومد   سراغم   ای   مرد   حسابی

بیا جمعه تاجمعه که میشه بریم   اَ  تفریح             

خُب گفته  " وزین پور"دنیا   شده    سرابی

         "معنی کلمات"

ازصب تا پسین: از صبح تا عصر/ خَسم شده:خسته شده ام / تپیدم : مانده ام/کُنج اتاق:گوشه اتاق

بجشک:گنجشک/ترنی:پرنده ایست کوچک/دل پتک اووختی:حوصله قبلی/نقش: چشمه نقش شاهپور

                            ***********************************

[ پنجشنبه 27 تیر1387 ] [ 8:41 ] [ احمد وزین پور ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
امکانات وب

  • دانلود فیلم
  • قالب وبلاگ